คารวะ..ผู้สืบทอด

เป็นความสูญเสียที่ยิ่งใหญ่อย่างแท้จริง กับอุบัติเหตุช็อกโลก! ที่พรากชีวิตของ “เจ้าสัว คิงเพาเวอร์” วิชัย ศรีวัฒนประภา ไปอย่างไม่มีทางกลับ

คุณวิชัย สร้างคุณงามความดีไว้มากมายเหลือเกินให้กับสังคมไทย โดยเฉพาะ “แวดวงกีฬา” ที่เจ้าตัวไปสร้างชื่อระดับนานาชาติ ด้วยการเป็นเจ้าของชมรมฟุตบอล เลสเตอร์ สิตี้ บนเกาะอังกฤษ

เขาใช้เวลาเพียง 6 ปีเท่านั้น สร้างสิ่งที่ (มากกว่า) เกินจริง ในการพาทีม “หมาจิ้งจอกสยาม” ครองแชมป์พรีเมียร์ลีกเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ ได้อย่างน่าประหลาดที่สุด
ผมไม่ได้รู้จักเจ้าสัววิชัยเป็นการส่วนตัว แต่ว่ารู้สึกชื่นชอบท่านที่เป็น “คนมั่งมีใหญ่ใจดี” ซึ่งรู้จักทดแทนคุณแผ่นดินบ้านเกิดในทุกแบบอย่าง เท่าที่ความสามารถของตนพึงจะปฏิบัติได้

ในตอนที่คุณวิชัยไปซื้อทีมเลสเตอร์ใหม่ๆบอกตามตรงว่าผมรู้สึกเฉยๆไม่ได้ยินดียินร้ายอะไรด้วย เพราะว่าดูเพียงว่าเป็น “ของเล่นคนรวย” ที่ไม่ได้มีสาระ กับประเทศชาติสักเท่าใดนัก

โดยเฉพาะกับแวดวง “ฟุตบอลไทย” ที่ยังดูไม่ออกว่า จะได้คุณูผลดีที่ตรงไหน

จนถึงทีม “หมาจิ้งจอกสยาม” ผงาดเป็นแชมป์ลีกเมืองผู้ดี จนทำให้ผู้คนทั่วทั้งโลกจำเป็นต้องหันมาจุดโฟกัสที่ “ชาวไทย” จากที่ฝรั่งตาน้ำข้าวเคยเหยียดหยามเรา เปลี่ยนแปลงมาเป็นค้อมเคารพด้วยใจ “ยอมรับ”
ซึ่งต่อมา คุณวิชัยก็เริ่มผุดโครงงาน “ฟ็อกซ์ ฮันท์” เพื่อคัดเด็กไทย ให้ไปฝึกหัดวิทยายุทธ์ลูกหนังระยะยาวข้ามปีที่อังกฤษ กันอย่างเป็นเรื่องเป็นราว นั่นแหละ ผมถึงได้เริ่มเข้าใจถึงแผนการอันสุขุม ของท่านประธานวิชัย ที่อยากได้สร้างฐานให้นักเตะไทย ได้มีวิถีทางไปค้าลำแข้งในยุโรป

จำเป็นต้องพูดว่า ในอังกฤษบางทีอาจจะยังเกิดเรื่อง ที่ยากเย็นสำหรับนักเตะชาติเรา ดังนั้นเจ้าสัวคิงเพาเวอร์ ก็เลยเริ่มหาฐานใหม่ที่ลีกเบลเยียม ด้วยการเข้าเข้ายึดครองทีมโอเอช ลูเวิน

แล้วก็เป็น “เจ้าโคนง” กวินทร์ ธรรมสัจจานันท์ ยอดนายทวาร “มือ 1” ทีมชาติไทย ที่ได้รับโอกาสให้ไปค้าถุงมือเป็นรายแรก
ซึ่งต่อไปก็มั่นใจว่า จะมีลำแข้งไทยรายอื่นๆได้ไปวาดลวดลายในโลกกว้าง ผ่านวิถีทางนี้กันอีก เพราะว่าตัวท่านเอง อยากจะเห็นนักเตะไทย ได้ไปค้าลำแข้งที่ยุโรปกันเยอะๆ

ชนิดเดียวกันกับที่นักเตะญี่ปุ่น เกาหลี ได้ทำให้ดูกันมาแล้ว
โดยจุดหมายปลายทางแห่งฝัน ของบิ๊กบอสอาณาจักรคิง เพาเวอร์ ก็คงเสมือนชาวไทยทั่วทั้งประเทศ ป้อมปราการจิตใจว่ายิ่งมีลำแข้งไทย ไปเล่นอยู่ในลีกที่รุ่งเรืองแล้วมากแค่ไหน

โอกาสที่ “ทีมชาติไทยจะไปฟุตบอลโลก” ก็ย่อมมีเพิ่มมากขึ้นเท่านั้น

น่าเสียดายเหลือเกินขอรับ คุณวิชัยลงทุนเพาะกล้ากับบอลไทยไว้แล้ว แต่ว่าไม่มีโอกาสได้เห็นดอกผลของมัน

ต่อไปนี้ ก็คงเป็นหน้าที่ของผู้สืบสกุลอย่าง “คุณอัยยวัฒน์ ศรีวัฒนประภา” ที่จำเป็นต้องตกทอดจิตวิญญาณ แล้วก็เจตนารมณ์ของผู้เป็นบิดาให้เพอร์เฟ็คต่อไป…
R.I.P. ด้วยหัวใจ…ขอรับเจ้าสัว.
ผมเขียนคอลัมน์ “ตะลุยฟุตบอลโลก” ชิ้นนี้ ตีพิมพ์ลงในหน้าข่าวกราวเกรียวกีฬา หนังสือพิมพ์ไทยรัฐ เมื่อวันที่ 31 ต.ค. 2561 หรือเมื่อเกือบ 3 ปีที่แล้ว
เพื่อร่วมไว้อาลัย ต่อการจากไปของเจ้าสัว วิชัย ศรีวัฒนประภา ประธานชมรมอันเป็นสุดที่รักของสาวก “หมาจิ้งจอกสยาม” เลสเตอร์ สิตี้

แล้วก็เป็นอันมากจิตใจให้ “คุณอัยยวัฒน์ ศรีวัฒนประภา” ผู้ที่จะตกทอดจิตวิญญาณ ของอาณาจักรคิง เพาเวอร์ ที่พ่อได้สร้างไว้ให้ดำรงอยู่ชั่วนิรันดร์

ภาพของ “คุณต๊อบ” ที่ชูถ้วยแชมป์เอฟเอคัพ ในสนามเวมบลีย์ เมื่อวันเสาร์ก่อนหน้าที่ผ่านมา ด้วยประกายตาแวววาว

จ้องไปบนอรรธจันทร์ ที่มีรูปขนาดยักษ์ของพ่อวิชัยจ้องอยู่
เป็นโมเมนต์ติดใจ.. ที่ไม่ต้องการคำพรรณนา

อะไรก็แล้วแต่กับการบรรลุผลอันยิ่งใหญ่ ของทีมฟุตบอลอาชีพในอังกฤษ ที่มีเจ้าของเป็นชาวไทย

แต่ว่าสามารถทำให้ฝรั่งมังค่า จำเป็นต้องยอมยกหัวใจให้โดยดุษณี
ถึงในตอนนี้ขอเปลี่ยนแปลงจาก R.I.P. เป็น Congratulations !!
ที่มอบให้ผู้สืบสกุลชายหนุ่มเครือญาติ “ศรีวัฒนประภา”
ด้วยจิตเคารพ..อย่างแท้จริง.